مگر عشق مرا در سر نـــــداری

                      مگر تنهایــی ام بــاور نـــــــداری

مگر درراه عشقت آخری نیست

                      که این ره رفتی و آخر نــــــداری

همه طعنه زدنند بر این دل چاک

                       که در دشت جنون یاور نــــداری

ببین ، تنها منم رسوای گــردون

                        چـــرا رسوای ام بــاور نـــــداری

دریا ، کجا آشوب گیسوی تـــــــــو را دارد

ساحل ، کجا شادابی روی تــــــــو را دارد

جان در خروش افتــــاد از حرف نــــــگاه تو

دل ، باز تاب شــعر گیسوی تـــــــو را دارد

پروانه گشتم ، تا تــه گلخانــه ها رفتـــــم

کی شمعدانـــی و غزل بــوی تـــو را دارد

رفتم به باغستان،صداهایی می آمدخوش

دیدم که باغستان هیاهــوی تــــــو را دارد

هر سبزه با آهنگ چشمان تـــو می رقصد

هر ســـرخ ، مــیل باغ و مینوی تــو را دارد

آیــــا در اینجـــا یوسف پـــــرواز پنــــــداری

شــــهباز تیر انــــداز ابــــروی تـــــو را دارد

به توبا یک جــرعـــه از دریـای یـادت           میـــان باغ قلبم چــا گـــرفتی

توبایــک انعــکاس نـقــره ای رنگ           مــــجال ناز از رعنا گــرفتی

توچون یک هدیه فیروزه ای رنـگ           مـــجال نـازازرعنـاگــــرفتـی

وبایــــک لطـــف یک لبخـند ســاده           مرابه سرزمین عشق خواندی

تو دیــــوار مــیــان قلــب هــــا را             به رسم آسمـــانی ها شکستی

وچون حسی غریب وواژه ای سرخ          میــان دفــتــرروحــم نشسـتـی

تودریایــی ترین تـرسـیم یک موج            تــو تنها جــــاده دل تا خدایـی

تومــــثل شوق یک کــودک لطیفی           تومثل عطر یک گلدان رهایی

تــومــثل نـغــــمه مــــوزون باران           به روی اطلسی هــا نـــازنینی

وتــاوقــی که روحـم مـال اینجاست          به روی صفحه دا مـــی نشینی